Шинэ мэдээ
Гурван эртэй жаргасан шөнө...+18
2019-06-12 13:59:25   share

Цэцгээ санаачлагыг гартаа авч хурдан хөдөлгөөнөөр өмднийх нь бүсийг тайлан, жийнсэн өмднийх нь товчийг мулталж, өмдийг нь доош шувтлав. Уртнасангийн дотоож жийнстэй нь хамт тайлагджээ. Цэцгээгийн өмнө залуу эрийн гантайж боссон том эрхтэн гараад ирлээ. Босгох гэж зовох хэрэггүй залуу хүний гантайсан том эрхтэн дур хүслийг нь улам бадруулж өгөв. Цэцгээ өөрийн мэдэлгүй гийнан дуугарч түүнийг нь хоёр гараараа атган амандаа хийлээ. Уртнасан Цэцгээг дуугүйхэн ажиглан зогсоно. Цэцгээ хөхөх гэдгийг үзүүлж өгч байлаа. Мэдээж шүү дээ. Хэдэн ч жил нөхрийнхөө сулбагар эрхтэнийг босгох гэж зовлоо доо. Цагдаа эр ийм маягийн “дайралтад” гүнзгий автаж, нүдээ анин зогсов. Түүний угийн том илд улам том болж, Цэцгээгийн аманд багтахаа болиод ирэхийн цагт хүүхэн өөрийнх нь гал улаан ялалтын хаалга нойтон оргиж, бүлээсэн чийгтэхийг мэдэрч эхэллээ. Цэцгээ одоо юу ч хийхэд бэлэн болсон байлаа.
Уртнасангийн ганжин мэт эрхтэнийг амнаасаа сугалаад тэрбээр босчээ. Банзал, шилэн оймс, дотоожоо хурдхан шиг тайлаад ширээн дээр гарч суув. Уртнасан гантайсан эрхтэнээ гүдэс гүдэс хийтэл хөдөлгөн, шувтархай өмдтэйгөө Цэцгээг харан зогсоно. Цэцгээ мань эрд зөвхөн нууцат агуй нь хэрэггүй юм байна гэж бодоод цамц, хөхөвчөө тайлан нэгмөсөн шалдалж орхив. Уртнасан хоромхон зуур бодолхийлснээ түүн рүү очиж хөлийг нь дээш өргөөд илдээ чиглүүллээ.

- Наад руу чинь биш ээ хэмээн Цэцгээ хашгирав.
Уртнасан бүрэнхийд буруу тийш нь эрхтэнээ чихэх гэснээ сая л ойлголоо. Цэцгээ өөрөө эрхтэнийг нь шүүрэн авч чийг дааж норсон халуухан ангал руугаа шургуулав. Бүх зүйл нь норж чийгтсэн байлаа. Тэрбээр маш удаан хугацаанд ийм хүсэл тачаалыг мэдэрч байсангүй. Тэр одоо яг хэдэн удаа дур тавьсанаа ч тоолж амжсангүй. Уртнасангийн гантгар илд бүлээд л, Цэцгээ дараалан дур тавиад л байлаа. Үнэхээр хагсарч гүйцсэн байв. Гэнэт Уртнасан,
- Аманд чинь тавиулмаар байна гэж тачаадсан дуугаар өгүүлэв.
Цэцгээ Уртнасанг дээрээсээ холдуулаад өмнө нь сөхрөн сууж том эрхтнийг нь амандаа арай хийн багтаалаа. Уртаагийн нөгөө юмны судас гүрвэлзэн жирэлзээд хэдэн хормын дараа Цэцгээгийн ам бал бурмаар дүүрчээ. Залгихгүй юмсан гэж бодсон боловч Цэцгээ шингэнийг яаж ч чадалгүй залгиж орхив. Цэцгээг сөхөрч суусан хэвээр байхад гайхан алмагдаж, дур тавьсандаа бахардсан Уртаа буйдан сандал дээр лагхийн унаад өгөв. Харин Цэцгээ нойтон салфеткаар амныхаа орчим үлдсэн шингэнийг арчаад хувцаслаж эхлэв. Цэцгээ,
- Чамд баярлалаа гэхэд хариуд нь залуу,
- Харин би чамд баярлалаа гэжээ.
Цэцгээ хувцаслаж дуусаад нарийн шилбэтэй янжуур гарган асаалаа. Тэр бас л хүсэж байлаа. Болоогүй байна. Олон жилийн хагсрал. Дур тачаал аа гэж. Цэцгээ өөртөө “Ухаантай бай” хэмээн шивнэв. Гадаа гудамжинд аль хэдийнэ гэгээ оржээ. Автобус яваад эхэлсэн байлаа.
- Одоо чи харих болсон байх аа. Энэ “сайхан гарууд”-ыг удахгүй тавиад явуулна аа. Тэд энд суугаад юугаа хийхэв. Танхайрсан учир жаахан торгоно. Тэгээд л тавиад явуулчихая гэхэд нь Цэцгээгийн дотор онгойх шиг болов. Энэ аз муутай гурван “гар” дурыг нь л жаал хөдөлгөсөн болохоос нөгөөхөө шургуулах аз нь дутсан юм чинь эрүүгийн хэрэг мэрэг үүсгүүлээд яахав хэмээн мань Цэцгээ бодсон билээ.


Хоёрдугаар хэсэг.
Гурвалсан эрсийн хүслийг гүйцээсэн нь
Цэцгээ хэсэг гайхав. Түүнтэй яг янхан шиг харьцаж, цагдаагийн хэсгээс хөөх шахуу гаргах байх гэж бодож байжээ. Тэрбээр босоод үүд рүү алхав. Ардаас нь Уртаа:
- Цэцгээ, би чам руу утасдаж болох уу? хэмээн асуужээ. Цэцгээ “Яах гэж?” хэмээн бодсон боловч түүнд толгой дохин “Болно оо” хэмээн аяархан дуугарав.
Гэртээ тэр хурдхан шиг харьж очив. Нөхөр нь унтаж байсан ч түүнийг өрөөнд ормогц сэрж, хэрүүл маргаан дэгдээж эхэлжээ. Түүнд хариу өгөх тэнхэл Цэцгээд байсангүй. Түүнээс салахын түүс болоод угаалгынхаа өрөөнд орж явчихав. Хувцасаа тайлж шидээд, шүршүүрийн усанд биеэ шавшин зогслоо. Бүлээн ус түүнийг сэргээж, ухаан санаа нь сэргэж сайхан болох шиг болов. Гэхдээ хэвлийнх нь доод хэсэгт хүслийн оч маналзаж, нарийхан хуруугаараа өөрийгөө өдөөн тачаадаж хэсэг хугацаа болов.

Түүнээс хойш гурван өдөр өнгөрчээ. Гэвч Уртнасан утасдсангүй. Гэнэт Цэцгээ залуу мөрдөн байцаагчийн өрөөнөөс гарч явахдаа утасныхаа дугаарыг үлдээгээгүйгээ санажээ. Хүсэл, тачаал гэдэг тойрч гарахад хэцүүхэн зүйл билээ.
Цэцгээ Уртаа дээр өөрөө очихоор шийдэв. Орой завтай болчихсон байна байх хэмээн бодоод ажил тарахын үед хүрч очлоо. Түүний өрөө рүү хонгилоор явахдаа тамхины үнэр ханхийж байхыг мэдрэв. Хаалгыг нь тогшоод Цэцгээ дотогш оров. Тэнд Уртаа өөр нэг залуугийн хамт сууж байлаа. Цэцгээг хараад Уртаа гайхсан царайтай ширтэв. Цэцгээ:
- Юу байна? Хажуугаар чинь өнгөрч яваад ороод гаръя гэж бодлоо гэхэд Уртаа:
- Юмгүй дээ. Сайн уу? Ороод ирнэ гэж санасангүй. Зоригоо, гарч бай, хө. Би энэ хүнтэй ярих хэрэг байна гэхэд нөгөө залуу толгой дохиод өлгүүрээс хүрмээ аваад гарч одов.
Цэцгээ асуухыг ч хүлээсэнгүй сандал дээр суулаа. Уртаа яг энэ мөчид түүнийг харна гэж бодоогүй бололтой санаа тавингуйгаар:
- Юу болов, Цэцгээ? Муу юм болоогүй биз? гэхэд Цэцгээ инээмсэглэн:
- Утасдахыг чинь хүлээгээд тэссэнгүй ирлээ хэмээн үнэнээ хүлээжээ.
- Утасдах зав ердөө гарсангүй. Уучлаарай, гэхдээ ингээд ирдэг чинь сайн хэрэг байна хэмээн залуу мөрдөн байцаагч хэллээ. Хариуд нь Цэцгээ:
- Цаг юу болж байна хэмээн нүд рүү нь ширтэн байж асуулаа. Уртаа нүдээ бултуулан:
- Ойлгосонгүй гэхэд Цэцгээ:
- За, чи одоо ямар ойлгоц муутай юм бэ дээ? Чи эмэгтэй хүн хүсэхээ больчихсон юм уу? гээд инээмсэглэв.


Түүний энэ асуултын хариу болж Уртаагийн нүүрэнд мангардуу инээмсэглэл тодров. Тэр босож, урьдын адил хаалгаа дотроос нь түгжээд Цэцгээгийн өмнө ирэв. Энэ удаа тэрбээр өмдөө өөрөө тайлж, том хэрэглэлээ гантайтал гаргаад ирлээ. Харин Цэцгээ энэ удаа суудлаасаа хөдөлсөнгүй.
- За, алив тэгээд гэх Уртаагийн халамцуу хоолойд жаахан захирангуй өнгө цухалзав.
Цэцгээ дуугүй л байлаа. Тэр түүнийг хүсэж байсан нь үнэн. Гэвч тэр юу хүсээд байгаагаа мэдсэнгүй. Уртаа дөхөж ирээд эрхтэнээ түүний аманд тулгав. Цэцгээ танил болсон эрхтэний нь амтыг мэдэрч байлаа. Тэрбээр амаа ангайлган илднийх нь толгойг амандаа шургуулаад, хэлээрээ долоон энхрийлж эхлэв. Урд нь хэзээ ч тэгэж байгаагүйгээр янаглан хөхөж, долоож эхэллээ. Тэгээд түүнийг биеэсээ жаахан түлхтэл санааг нь тэр даруй ойлгосон Уртаа бөгсөө хөдөлгөн шууд ам руу нь бүлж гарав. Ийм юмыг Цэцгээ хэзээ ч үзэж байсангүй. Ам руугаа хийлгүүлж буй болохоор өөрийгөө улаандаа гарчихсан янхан юм даа хэмээн бодож суулаа. Харин энэ удаа тэр өөрөө юу ч хийсэнгүй. Тэр зүгээр л амаа ангайлгаад сууж байхад Уртаа эрхтэнээрээ бүлж байлаа. Ингээд юу ч хийлгүй зүгээр сууж байх нь Цэцгээд таалагдсангүй. Удалгүй үрийн шингэн ам руу нь олгойдох нь тэр. Урд нь үрийн шингэн залгисан болохоор энэ удаа бүсгүй тоосон ч үгүй залгиж орхив.
Цэцгээ мөрдөгч залууг урьдын адил буйдан сандал дээр унаад өгөх байх гэж бодлоо. Харин Уртаа хэсэг зуур нүдээ аньж зогссоноо өмд, дотоожоо тайлаад ширээн дээр суув. Тэгээд:
- Нааш ир гэх дуунд нь тэсч ядсан өнгө илэрхий байлаа.


Бүсгүй явган суусан хэвээр түүн рүү ширтэж байхдаа “Би энэ эрийн хэлсэн бүхнийг хийх юм шүү” хэмээн бодож байв.
- Цэцгээ, чи үнэхээр тачаангуй бүсгүй. Би ч гэсэн тачаангуй залуу. Гэхдээ надад нэг сексийн зөгнөл байдаг юм. Харин чи энэ зөгнөлөө хэрэгжүүлэхэд минь туслаж чадах уу гэхэд бүсгүй:
- Чи яамаар байна хэмээн сөргүүлэн асуулаа. Тэгтэл мань эр:
- Би чамайг нэг найзтайгаа хамт эдэлмээр байна.
- Гэвч би тэгэж үзээгүй шүү дээ.
- Тэгээд чи хүсэхгүй байгаа хэрэг үү?
Хоёр минут орчим Цэцгээ юу гэхээ мэдэхгүй хэсэг суув. Дараа нь тэрбээр толгойгоо дохин “За” гэжээ.
- Тэгвэл би маргааш чам дээр очъё, тэгэх үү?
- Тэг ээ.
Маргааш нь Цэцгээ ажлаасаа тараад гарах үед нь түүнийг Уртаа тосов. Цэцгээ биеийн тамирын хувцастай байлаа. Тэрбээр нөхөртөө орой Скай ресортын цанын баазад ажлынхантайгаа хамт очно гэж хэлжээ. Уртаа түүнд машины хаалга онгойлгож өгөв. Жолоочийн суудал дээр өөр нэг залуу сууж байлаа. Уртаа түүнийг Сүхээ хэмээн танилцуулав. Цэцгээ арын суудалд Уртаатай зэрэгцэн суув. Тэгээд машин хөдлөнгүүт Уртаа түүний хөхийг хүрэмнийх нь гаднаас илсээр явлаа. Ингээд хотын нэгэн хорооллын есөн давхар байрны өмнө ирцгээв.
- За, хүрээд ирлээ хэмээн Уртааг хэлэхэд гурвуул машинаас буув.



Таван давхарт цахилгаан шатаар гарч 55 гэсэн дугаартай хаалган дээр ирээд хонх дарахад Цэцгээгийн үеийн нэгэн эр хаалга онгойлгож өглөө. Бүсгүй “Эд чинь гурвуулаа юм байна” хэмээн бодов. Гэрийн эзэн их л халамжтайгаар Цэцгээгийн хүрмийг тайлахад туслан өлгүүрт өлгөөд том өрөөндөө орохыг урив. “За, энэ гуравтай авалцаж өгөх юм биз дээ. Одоо яая гэх вэ, би өөрөө л хүссэн шүү дээ” хэмээн Цэцгээ бодож байлаа. Гэрийн эзнийг Дорж гэх ажээ. Цэцгээ угаалгын өрөө хаана байдгийг асуухад эзэн гараараа зааж өгөв.
Цэцгээ угаалгын өрөөнд ороод хувцасаа тайлав. Толинд өөрийнхөө биеийг шинжин хэсэг зуур зогслоо. “Би ч дажгүй биетэй юм аа” хэмээн өөрийгөө урамшуулан бодоод шүршүүрт орохоор шийдэв.
Үнэхээр ч тэр тун дажгүй биетэй нэгэн байлаа. Загвар өмсөгч биш ч гэлээ өөрийнхөө насанд бол залуухан харагдах бие хастай нэгэн. Хоёр хүүхдийн эх гэхэд хөх нь сэргэр чанга хэвээр.
Бүсгүй усанд орж дуусаад том өрөөнд ороход эрчүүд буйдан, сандал дээр сууцгаан шар айраг шимж байлаа.
Түүнийг бараг нүцгэн байгааг үл тоон Дорж:
- Цэцгээ, нааш ир. Энд суу хэмээн дуудав.

 


Цэцгээ буйдан дээр суугаад Доржийн өгсөн шилэн аягатай шар айргийг авлаа. Тэгээд тэрбээр шуудхан:
- Залуус аа, би харин хойшоогоо хийлгэхгүй шүү хэмээн хэлж орхив.
- Ойлгосоон, Цэцгээ. Энэ талаар бүү санаа зов. Харин нэг даруухан биш асуулт байна. Бид харин хаана чинь тавих вэ? Бидэнд бэлгэвч байхгүй шүү хэмээхдээ Уртаа түүний гоёхон хөхийг шүлэнгэтэн харсаар суулаа.
- Хаашаа ч хамаагүй. Үүнийг сонссон Дорж:
- Залуус аа, та нар шүршүүрт ор. Харин би орчихсон. Цэцгээ, хоёулаа унтлагын өрөөнд оръё гэжээ.
Цэцгээ босож, Доржийг дагасаар унтлагынх нь өрөөнд орлоо. Бүсгүйн араас түүний өгзөг рүү харсан Уртаа “Энэ орой ч харамсахын аргагүй сайхан өнгөрөх юм байна даа” хэмээн бодов.
Эхлээд Уртаа унтлагын өрөөнд оров. Харин Сүхээ араас нь оржээ. Тэдний энэ зугаа хоёр цаг шахуу үргэлжлэхэд Цэцгээгийн ам болон нууцат агуйд нь ямар ч зав өгсөнгүй. Бүх зүйл дуусахад Цэцгээ хүүхэн орон дээрээс босож ч чадсангүй. Эрчүүд том өрөө рүү юм уухаар ороход нүүр, цээж, цавиараа дүүрэн шингэн болсон Цэцгээ хэвтсээр хоцорчээ.
Удалгүй Уртаа, Сүхээ хоёр яваад өгөв. Харин бүсгүй Доржийнд өглөө болтол саатахаар хоцорчээ. Хэсэг амарч аваад тэрбээр Доржтой үүр цайтал загас наадуулав. Доржийн илд хэд ч тавьсан тэр дороо босох нь гайхалтай ажгуу.

НОМИНАЦИ